Na een ontbijt met meest verse broodjes tot nu toe stappen we met een rugzak vol warme kleding in de jeeps. Vandaag gaan we een flinke afstand afleggen en slapen in een hostel op 4000 m hoogte vlak bij de Chileense grens. De route start op een verharde weg, maar zoals we al hebben ervaren zijn er veel omleidingen en rijden we uiteindelijk op onverharde wegen. We zien onderweg veel lama’s, stoppen bij gestolde lavaformaties en het lago negro, het zwarte meer. Het is de bedoeling dat we hier lunchen, maar het waait enorm hard. We worden naar een restaurantje gebracht waar we letterlijk naar binnen waaien. Met een plank wordt de deur dicht gezet. In de middag verandert het landschap. Om ons heen zien we vulkanen en kleurrijk gebergte. De vegetatie verandert van lage struiken naar pollen gras, tot bijna niets meer. We rijden door vlaktes met zwart lavazand. Soms is er één spoor, soms tientallen. Het landschap is verder onaangetast. We delen het met de vele vicunas. Het is prachtig hier, de kleuren lijken op de bergen geschilderd.
Het is steeds weer een verrassing welk spoor de chauffeur kiest. De jeeps maken enorme stofwolken in deze woestijn, soms scheuren we met flinke vaart, soms stapvoets over bijna onbegaanbaar terein. We komen langs 5 verschillende lagunes en stoppen er bij 3. De andere bevatten giftige mineralen. Wat wij voor sneeuw en ijs aanzien, zijn mineralen. Borax, zwavel, oker, arsenicum. In de lagunes leven enorm veel flamingo’s. Ze leven van de algen in het water en leggen eieren op de eilanden van Borax. We kunnen ze van dichtbij bekijken. Vooral de laatste laguna die rood/paars kleurt is prachtig.
Door de harde wind weerspiegelen de bergen helaas niet in het water en is het erg koud. We rijden ook nog langs een rotsformatie waar een soort chinchilla leven, ze zijn totaal niet bang voor mensen.
Aan het eind van de middag rennen we verkleumd het eenvoudige hostel in om te ontdekken dat het binnen net zo koud is als buiten. We zijn stoffig en verwaaid. We worden gelukkig ontvangen met thee en een grote schaal met koekjes in de kleine eetzaal waar en houtkacheltje brand. Daarna krijg soep en spaghetti. De chauffeurs eten met ons mee en met een paar woorden Spaans en Engels lukt het om een beetje met ze te kletsen. We verzamelen moed om naar de koude kamers te gaan. Met thermo kleding aan duiken we vroeg onder de dikke laag van 4 dekens. Morgen moeten we om 5.00 uur op en de electra gaat vroeg uit.
Geschreven door Monique