Categorie: 2014 Indonesie

Na een vermoeiende nacht op de dunne matjes kregen we ontbijt welke weer heerlijk was. Hebben we nog even gerelaxed en kregen we nog een verrukkelijke schaal met allerlei fruit. Passie vrucht, manderijn, gele watermeloen, ananas en banaan. Te deel maar erg lekker.

Tijdens het fruit verschenen er een heleboel aapjes en de varaan kwam ook weer tevoorschijn. Ze zaten te wachten totdat we weg gingen. Zodat ze ongestoord de restjes konden op eten.

Rond 10 uur zijn we naar de rivier gegaan om te tubben leuk maar niet erg spectaculair.

Bij aankomst bij het hotel was Sool er al om ons we naar Berastagi te brengen. Onderweg stopten we eerst bij een palmolie plantage. Enorme vruchten met allemaal kleine vruchtjes erop. Waarvan ze olie maken. Na een tijdje kwamen we allemaal bordens tegen met kalung erop. Dus wij vragen wat is dat. De gids liet meteen de bus stoppen en we liepen naar een kooi. En wat zat erin allemaal vleermuizen. Om op te eten zou helpen tegen astma en reuma. Moet er niet aan denken.

Het avondeten hadden we bij een familie restaurant. Weer erg lekker. Maar hoe kan het hier ook anders.

Vanmorgen verslapen. Na een nacht in de jungle hadden we veel slaap nodig. Na een tegenvallend ontbijt (in de jungle was het beter) hoorde we van Sool dat de vulkaan Sinabung ’s nachts een uitbarsting had gehad. Op de planten en auto’s lag een laagje as. Helaas konden we de vulkaan zelf door de as en bewolking niet zien. Gelukkig hadden we hem in Bukit Lawang al vanuit de verte gezien. Bij het bezoek aan de beroemde fruitmarkt waaide de as van de dekzeilen. Helaas waren veel kramen nog dicht. Het was zondag en de verkopers zaten nog in de kerk. Op weg naar Samosir eiland in het Tobameer zijn we gestopt bij een Batak dorp van de Karo stam. In dit dorp staan nog enkele originele longhouses. Hierin leven 8 famlies, ieder met een eigen keuken en een soort bedstee voor de ouders. In een van de huizen zijn we op visite geweest bij een oude dame met rode tanden. Ze kauwde op een mengsel van bladeren. Zittend op een mat (wij kunnen niet staan in dat huis) liet een andere dame zien hoe je een traditioneel hoofddeksel van een sjaal moet vouwen. De weg naar Samosir slingerde langs mandarijnen bomen, koffiestruiken, mango en kruidnagelbomen en soms een groepje bavianen. Ook zijn we nog gestopt bij het paleis van een Batakkoning een waterval en een paar mooie uitzichten. Aangekomen bij de pont moesten we twee uur wachten voor de pont leeg was en met passen en meten weer gevuld. We hebben een tijd gekletst met  een indonesische familie. De pont bracht ons in 45 minuten naar de overkant. Een kort donker ritje bracht ons naar het hotel. We slapen in een Batakstijl huis op de eerste verdieping met een prachtig uitzicht over het meer. De meiden slapen op een soort loft onder het hoge dak.

Na een onrustige nacht (de wk finale werd gekeken en de eigenaresse van het hotel is duitse) en een lekker ontbijt vertrokken voor een cultureel rondje Samosir. We reden langs een school waar net de introductie van het nieuwe schooljaar begon voor de kinderen díe voor het eerst naar de middelbare school gaan. Zittend op de grond in een nieuw uniform en een puntmuts op kregen de kinderen uitleg van de hoofdmeester. In het Batakmuseum hebben we gekeken naar traditionele dansen en hebben we natuurlijk meegedaan. Ook hebben we de beroemde stenen stoelen van de koppensnellers gezien waar nog tot in de twintigste eeuw recht werd gesproken en onthoofdingen plaatsvonden. Ook vond hier kanabalisme plaats. Zwarte magie  speelde hierbij een belangrijke rol. Alleen menselijke ingewanden werden gegeten ivm hun speciale krachten. Na een bezoek aan de tombe van de eerste en tweede Batakkoning terug naar het hotel om te relaxen bij het zwembad. Alle Batak worden in een  tombe begraven. Langs de weg en op de berghelling zie je de mooiste tombes. Deze kosten veel geld waarvoor gespaard moet worden. Tot die tijd ligt opa in de achtertuin te wachten op de herbegrafenis van zijn botten! Vanwege de ramadan is het hier erg rustig. Restaurants zijn dicht of er zit niemand. Er is geen straatverlichting en de weg is slecht. In het donker is het eng om de straat op te gaan. Op goed geluk in een leeg restaurant gaan zitten. Een goede gok. Heerlijke vis en groente die voo onze neus in een schone keuken werden klaargemaakt. Op de terugweg zagen we Sool en Amat onze chauffeur. Zij nodigde ons uit voor koffie en thee in een lokaal moslimrestaurant