Categorie: 2014 Indonesie

Vandaag stond er niets op het programma, dus heerlijk uitgeslapen. Na het ontbijt gingen de dames direct richting het zwembad, wij zijn een stukje gaan wandelen van het schiereiland Tuk tuk, waar we verblijven, naar de doorgaande weg. Onderweg tussen twee varkenskotten en een ananasveldje door onze eerste Indonesische cache gevonden. Na de lunch allemaal bij het zwembad gaan liggen.  Charles heeft met de meiden nog een duik in het Tobameer genomen. Op weg naar het restaurant viel de stroom uit. Dan zie je dus echt niets meer! Gelukkig hadden we een zaklantaarn en bereikten we veilig het restaurant. Na 10 minuten in het donker te hebben gezeten ging de generator aan en konden we bestellen.

Vandaag vroeg op om met de ferry terug naar Parapat te gaan. Amat was vroeg opgestaan om de bus met de vrachtboot naar de overkant te brengen. Je kan geen plek reserveren. Je moet een ticket kopen en wachten. Op de heenweg duurde dat bijna 3 uur. Vandaag mochten we op het dek van kleine ferry mee, Amat wachtte ons aan de overkant op. De weg naar het vliegveld in Medan is beter dan de weg vol gaten vanuit Berastagi, maar er was vandaag veel langzaam rijdend zwaar vrachtverkeer. Dit betekende veel inhalen tijdens de 4 uur durende rit, en veel kamikaze acties van de tegenliggers. Gelukkig reed Amat heel rustig. Onderweg veel plantages, palmolie, rubber, rijstvelden, casave en pindaplanten. Nog even gestopt bij een pindafabriek. Hier maken ze allerlei lekkere zoete snack met pinda’s met namen als ting-ting tong-tong en teng-teng. Je mocht alles proeven. Wij hebben teng-teng en pong-pong meegenomen. Op het vliegveld van Medan hebben we afscheid genomen van Sool en Amat. Helaas had de vlucht een uur vertraging als gevolg van personeels problemen. Aangekomen in Jakarta stond Reno, onze nieuwe  chauffeur al te wachten. Het verkeer in Jakarta is dag en nacht druk. De rit naar Bandung duurde hierdoor nog drie en een half uur. Hierdoor kwamen we pas om 23.30 uur aan in het art deco hotel Savoy Homann. Genoeg gezeten voor vandaag!

Vanmorgen heeft Reno ons door Bandung gereden. Een stad met veel art deco gebouwen en villa’s ontworpen door de Nederlandse architect Aalbers. Via Lembang, een plaats tegen de vulkaan Tankuban prahu zijn we omhoog gereden. Op de vruchtbare grond groeit tegen de berghellingen veel groente, fruit, thee en rijst. Op de nog actieve vulkaan hebben we een stuk langs de  kraterrand gelopen. Op de terugweg heeft Reno on afgezet op Kampong Daun, een smal bergdal begroeit met tropische planten, een stroompje en een kleine waterval. Langs het stroompje liep een pad omhoog. Langs het pad stonden kleine hutjes waarin je kon eten. Het personeel liep langs het pad van hutje. Charles heeft hier de plaatselijke specialiteit buntut bakar (ossenstaart) gegeten. Terug in Bandung hebben we nog een bezoek gebracht aan de angklungschool Pak Udjo. Een angklung is een muziekinstrument gemaakt van bamboe. We hebben gekeken naar een voorstelling met houten poppen, gekeken en geluisterd naar zingende, muziek spelende en dansende kinderen. Natuurlijk moesten de toeristen ook meedoen. ’s Avonds zijn we te voet Bandung ingegaan. Een hele belevenis als honderden scooters en brommers tegelijk groen licht krijgen. Gelukkig houden ze zich beter aan de regels dan in China. Na het eten zagen we dat er in het winkelcentrum opnames gemaakt werden van het programma Mission X. Een programma met extreme domme spelletjes. We hadden het ’s morgens bij het ontbijt gezien met dezelfde deelnemers als we nu zagen. Na elk spel wordt een deelnemer van de verliezende partij op een wiel rondgedraaid. Terwijl we staan te kijken ziet de deelnemer op het wiel Britt staan en vraagt haar bij het spel, wat ze natuurlijk niet doet. Tijdens de opnames wordt regelmatig contact met ons gezocht. Als we weglopen worden we uitgezwaaid. Misschien zijn we morgen wel op tv!

Als we in bed nog even naar het laatste nieuws uit Nederland kijken komt plotseling het bericht van het vermiste vliegtuig binnen. Op CNN zien we wat er aan de hand is. Dit is dezelfde vlucht die wij hebben gehad en misschien ook wel hetzelfde vliegtuig. Gelukkig zitten wij al hier. Wat een drama, je moet er niet aan denken.