Categorie: 2022 Indonesie

Vanochtend begon wederom met een lekker ontbijt. Hierna hebben we via de receptie een scooter gehuurd welke na 20 minuten voor ons klaar stond. De tank was helaas leeg dus we moesten hem nog wel even volgooien gelukkig koste de scooter met een volle tank maar omgerekend €7,12. Het was in het begin even wennen want Jeroen had al een paar jaar geen scooter meer gereden.

We begonnen onze rit richting de hoofdstraat om een telefoonzaak te zoeken omdat Jill haar telefoon opeens niet op kon laden. Nadat we een zaak hadden gevonden moesten we om 14:00 terug komen omdat er dan pas iemand was die iets voor ons kon doen.

We hebben onze reis voortgezet naar Uluwatu beach. Na aardig wat trappen lopen kwamen we bij een restaurant uit met een super gaaf uitzicht op zee.

Terug bij de scooter gingen we naar Uluwatu tempel. Dit lag ook aan zee boven op kliffen. Erg gaaf maar ongelooflijk warm. Het was op dat moment gevoelstemperatuur van 36°C. Buiten de tempel hebben we lekker geluncht.

Na de lunch zijn we weer naar de telefoonzaak gereden waar ze gelukkig Jill haar telefoon konden maken. We zijn daarna naar onze bungalow gereden om nog even af te koelen in het zwembad. Toen we terug kwamen in de bungalow bleek Jill haar telefoon weer hetzelfde probleem te hebben. Nu maar hopen dat het weg gaat en anders op Sumba een telefoonzaak vinden.

We hebben lekker gegeten bij Le Resto restaurant in Balangan, waarna we weer lekker naar de bungalow zijn gegaan om nog te relaxen want we waren toch best wel moe. Een scooter huren is een aanrader voor iedereen, hoewel je af en toe wel wat ballen moet hebben om ertussen te komen.

We werden vanochtend om 08:30 opgehaald waarna we naar het vliegveld gingen. De check-in en de security ging gelukkig snel. We konden al snel boarden omdat we om 10:45 zouden vliegen naar Sumba.

We vlogen met een klein vliegtuig van Lion Air in een uur naar Sumba. Hier aangekomen hoefde we alleen de koffers te pakken. Er was verder geen security of wat dan ook.

Onze chauffeur voor de week stond ons al op te wachten. Ino is een jonge man rond de 30 die gelukkig aardig Engels kan. Dit maakt de reis een stuk makkelijker en gezelliger.

Nadat hij ons naar zijn favoriete restaurant had gebracht om te lunchen, gingen we onderweg naar een dorpje Ratenggaro. Hier hebben ze de hoogste rieten daken van Sumba. Helaas was er een begrafenis ceremonie waardoor we niet verder het dorp in mochten.

Vervolgens gingen we naar de Weekuri lagune. Hier was het alleen heel erg druk en werden we erg aangekeken. Hierdoor voelde we ons niet prettig om te zwemmen. We hebben wel even rondgelopen en wat foto’s gemaakt.

Na de lagune zijn we naar een privé strand gegaan en hebben we even een duik genomen. Dit was erg lekker en verfrissend.

Uiteindelijk gingen we naar het hotel. Eenmaal aangekomen in het Mario hotel hebben we een erg mooie bungalow met uitzicht op zee. In de avond hebben we met Ino een lokale drank gedronken en lekker vis gegeten. Het was een erg lange en vermoeiende dag, maar super gaaf! Morgen weer een dag.

Vandaag gingen we naar de Mata Yangu en de Lapopu waterval. Dit was ongeveer 2 uur rijden. Tussendoor hebben we nog lunch opgehaald wat we mee konden nemen.

De rit naar de startplaats van de wandeling was erg ruw. Er zaten erg grote gaten in de weg en er lagen veel losse stenen. Eenmaal aangekomen bij de startplaats voor de wandeling naar de waterval kregen we een gids mee. Ino (onze chauffeur) ging ook mee.

De wandeling begon met een helse trap omhoog van 608 treden. Dit was ongelooflijk zwaar en vermoeiend met deze luchtvochtigheid. Gelukkig liepen we wel in de schaduw. Toen we eindelijk boven waren moesten we wel even op adem komen en onze benen laten rusten want die waren wel een beetje verzuurd.

Na een klein stukje redelijk vlak moesten we opeens over een waterleiding lopen. Dit was gelukkig een erg grote pijp waardoor we er redelijk op konden lopen. Het was hoe dan ook wel even spannend omdat het op sommige plekken toch wel 3 meter boven de grond was.

Een stukje verder moesten we een boomstam oversteken die deels in het water lag. Dit was ook weer erg spannend want het was best glad en je kon je nergens aan vasthouden. Nadat we dit gelukkig redelijk droog hebben doorstaan begon de echte wandeling door de jungle naar de waterval. Het was een goed uur lopen, klimmen en afdalen op boomwortels, rotsen en modderige paden. Jill vond het omlaaglopen af en toe een beetje lastig maar ze werd heel lief geholpen door Ino en de gids.

Na 1,5 uur door de jungle te lopen kwamen we eindelijk aan bij de waterval. Dit was adembenemend mooi. Een echt natuurwonder. Om vanaf mega hoogte zoveel water naar beneden te zien komen is een unieke ervaring. Het opstuivende water zorgde gelukkig voor wat verkoeling. Na snel een koekje te hebben gegeten gingen we dezelfde route weer terug. Dit ging gelukkig erg goed want we wisten wat ons te wachten stond. De boomstam over het water was wel weer erg spannend en Jeroen viel er bijna in, maar met een beetje hulp van Ino ging het gelukkig goed. De waterleiding stelde opeens niets meer voor en de trap afdalen ging een stuk beter dan omhoog. Eenmaal beneden aangekomen bleken de gids en Ino wat bloedzuigers op hun voeten te hebben, ze liepen namelijk op blote voeten. Later bleek ook Jill een bloedzuiger aan de achterkant van haar been te hebben. Gelukkig een erg kleine.

We hebben onze lunch opgepeuzeld wat erg goed viel na zo’n trip. We gingen nog snel naar de kleine Lapopu waterval om wat foto’s te maken, waarna we snel naar de auto gingen om weer naar het hotel te gaan. Na 1,5 uur rijden waren we weer in het hotel en hebben we de rest van de avond lekker gerelaxed. Het was een zware maar erg gave dag.